Website Mary Parlevliet Copyright © Mary Parlevliet MaryParlevliet

Mijn naam is Mary Parlevliet en ik ben geboren in Den Haag op 2 oktober 1954. Na de HAVO ben ik de Pedagogische Academie gaan volgen. Het leek me wel leuk om een paar jaartjes les te gaan geven. Die paar jaar zijn uitgegroeid tot bijna 43 jaar. In januari 2019 ben ik met pensioen gegaan.

 


Ik wens je heel veel plezier en het allerbeste!


 Liefs,

 


2006

Het afgelopen jaar was heel raar voor mij. Het gebouw aan de Rosseelsstraat, waar ik nu al 24 jaar werkte, werd in november 2006 met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor nieuwbouw. Ik voelde aan de ene kant vreugde, omdat wij eindelijk een nieuw gebouw zouden krijgen en aan de andere kant verdriet, omdat er aan dat oude gebouw een heleboel herinneringen vast zaten. Ik wist zelf niet zo goed wat ik er mee aan moest, totdat de laatste dagen aanbraken. Vele oud leerlingen kwamen nog een laatste keer kijken naar het oude gebouw en daarbij kwamen heel veel herinneringen en gevoelens naar boven. Opeens besefte ik dat deze dus niet vast zaten aan een oud gebouw, maar aan “mijn kinderen”! Dat maakte voor mij de zaak een stuk eenvoudiger. Ik genoot van het weerzien en ontdekte dat ik hen nog steeds een zeer warm hart toedraag en ............(iets dat ik nooit had durven dromen)........ dat zij mij ook nog niet vergeten zijn!

2007

Wat ging het jaar snel voorbij. Het tijdelijke onderkomen aan het Alberdingk Thijmplein was klein, maar wel heel knus! Ondertussen schoot onze nieuwbouw  als een paddestoel uit de grond en alles verliep volgens plan. In januari 2008 zou de nieuwbouw klaar zijn en dan zou in februari de verhuizing volgen.

2008

Eind januari begonnen we al met inpakken en in februari was het dan zover: de verhuizing. Voor de tweede keer in anderhalf jaar tijd pakten we de hele boel in, om die vervolgens een paar dagen later weer uit te pakken. Maar deze keer was het de laatste keer. En... we hadden nu een heerlijk nieuw gebouw om ons op te verheugen. Wat een prachtig geheel is het geworden! Vooral de nieuwe, computer gestuurde, Slimboarden zijn heel leuk om mee te werken. In april 2008 volgde een feestweek, waarin we behalve de opening van de nieuwbouw, ook het 80-jarig bestaan van Basisschool Jeroen vierden. Ons nieuwe adres is trouwens Guido Gezellestraat 51, 2524 CK, Den Haag.

Den Haag, augustus 2019

2012

Bij het updaten van mijn oude website merkte ik dat deze niet meer voldeed aan de eisen van deze tijd. Ach, hij was inmiddels ook al 7 jaar oud. Daarom heb ik in mei 2012 de oude website in een nieuw jasje gestoken. Ik hoop nu maar dat jullie deze ook mooi zullen vinden.

Nog iets wat opviel, was dat een flink aantal oud-leerlingen zich met heel veel plezier de muziek lessen met  gitaar herinnerden. Heerlijk om te lezen (schoolbank.nl) en te horen. Ik speel en zing trouwens nog steeds !!!!!!


Maar al die mooie complimentjes moet ik eigenlijk meteen doorspelen naar mijn  gitaar leraar Ocker Toetenel, die ervoor gezorgd heeft, dat ik het gitaar spelen aardig onder de knie heb gekregen. Ere wie ere toekomt!

2011

Het afgelopen jaar was een fijn jaar! Leuke gezellige groep en lieve collega’s.

In maart 2011 werd mijn zusje uitgeroepen tot Zorgkanjer Regio Haaglanden 2011!

Natuurlijk moet ik dat, als trotse zus, even laten zien. Klik maar op haar naam: Cocky Parlevliet

Met mijn gezondheid gaat het gelukkig erg goed. Ik ben soms nog wel wat snel vermoeid, maar als dat alles is, mag ik zeker niet klagen!


 


2010

Helaas ging het er iets anders aan toe in de Kerstvakantie.  Ik bleek een hele nare  ziekte te hebben. In januari volgde meteen een fikse operatie. Ik ben  Dr. M.J.Kagie en alle andere mensen van het HMC enorm dankbaar! Zij hebben ervoor gezorgd dat ik na een paar maanden weer zo goed als nieuw was en weer kon gaan doen wat ik het liefste doe: lesgeven.

Het is nu weer kerstvakantie en ik kan nu terugkijken op een behoorlijk heftig jaar. Mijn eerste ziekte vrije jaar zit er nu bijna op. Dan nog vier te gaan, voordat ik echt genezen verklaard kan worden. Natuurlijk realiseer ik me heel goed dat ik erg veel geluk heb gehad en dat het ook heel anders had kunnen gaan

Bij deze wil ik graag iedereen bedanken voor alle liefdevolle steun. Die heeft mij door een hele moeilijke periode heen geholpen. Tevens wil ik hierbij mijn vader en mijn zusje een dikke knuffel geven, want ook voor hen viel het niet mee.



2009

Het jaar begon verschrikkelijk met brand! Door een open raam was een vuurpijl naar binnen geschoten en het lokaal naast onze groep brandde volledig uit. Onze prachtige nieuwe school was meteen een puinhoop. Gelukkig was binnen twee maanden het ergste weer achter de rug en konden we weer terug naar ons eigen lokaal. De rest van het schooljaar is gelukkig zonder verdere rare dingen verlopen. Na de grote vakantie kwam er weer een nieuwe groep 7 en Helouise Wernars , mijn lieve collega, en ik hadden er weer zin in. We zijn nu op de helft van het schooljaar en we hebben een erg drukke decembermaand achter de rug. Druk, maar wel heel erg gezellig. En dan nu even genieten van de Kerstvakantie.

Eind mei verscheen het blad Leerkracht met daarin de rubriek “de bekende oud-leerling”. Deze keer nam Roger Huijgen een interview af bij Ali Boussaboun. Ali vertelde over zijn tijd op BS Jeroen. Als je dan die mooie woorden leest, weet je opeens weer waarvoor je het eigenlijk allemaal doet.......Dank jullie wel Roger en Ali; jullie hebben allebei nog steeds een warm plekje in mijn hart!

Roger Huijgen


Artikel Leerkracht

Voor vergroting: hang de muis boven het artikel!

Zorgkanjer Regio Haaglanden 2011

Wat mij echter telkens weer opviel, is dat oud-leerlingen naar schoolfoto's van vroeger informeerden. Het leek me daarom wel handig om de foto's op het internet te plaatsen. Wil je ze echter goed bekijken of zelf hebben, dan zul je ze moeten downloaden: even rechts klikken en dan kiezen voor afbeelding opslaan. Je kunt ook een mailtje sturen naar jufmary@hotmail.com.

2013

Het schooljaar 2012-2013 was ook weer een heel leuk jaar! Het was gewoon weer genieten! Samen met Helouise Wernars en Elke Nieuwenbroek voelden we ons net de drie musketiers in de strijd om de kinderen van groep 7 zoveel mogelijk te leren!

Het onderwijs boeit me nog steeds. Ik ben en blijf een rasechte frik, waar overigens niets mis mee is hoor. Lesgeven zit mij in het bloed.  Het wordt allemaal wel steeds meer en steeds drukker, dat wel. Niet alleen qua stof en eisen wat kinderen allemaal moeten kunnen, maar ook qua administratie.  Klassen van tegen de 30 pubers in een kleine ruimte vergen ook aardig wat energie. Zeker nu de schooltijden veranderd zijn en wij dagelijks langer op school zijn.

2014

Natuurlijk draaide ik dit jaar ook weer een leuke groep 7. Ik bleef het een leuke leeftijdsgroep vinden: die heerlijk eigenwijze beginnende pubers, waar je verschrikkelijk mee kunt lachen. Natuurlijk waren ze ook wel eens enorm vervelend, maar dan presteerde ik het om gewoon nog vervelender te zijn. Met grappen en veel lachen kun je heel veel bereiken, veel meer dan met straffen. Als kinderen zich op hun gemak voelen en het naar hun zin hebben, gaat het “leren” bijna vanzelf.

2015

Dit was een jaar met een zwart randje. Allereerst overleed in mei 2015 een lieve collega en goede vriendin Marijke Moesker. Marijke werkte al heel wat jaartjes op de Jeroenschool en was de laatste jaren te vinden in de Prisma groep. Ze was goedlachs, vrolijk en heel gezellig. Altijd positief. Het was een enorme klap voor zowel de kinderen als voor het team. En natuurlijk ook voor haar man en eigen kinderen. In december van dat zelfde jaar overleed helaas ook mijn zeer geliefde vader Aad Parlevliet. Een geweldig lieve man, mijn grote voorbeeld. Ik zal hem altijd blijven missen.

2016

Dit was een gedenkwaardig jaar: in juni was in 40 jaar werkzaam als lerares aan de basisschool. Er volgde een groot feest op 23 september. Het werd een themafeest “Hippietijd” in de strandtent Suiderstrand. Iedereen kwam verkleed naar het feest en het was wel heel gezellig. Nog bedankt Heleen Vennik en Bert Mathijsen voor jullie grote rol in de organisatie. Op school stond er die dag in de hal een grote troon, waar ik op mocht gaan zitten. Om daar te komen moest ik over een rode loper lopen.  Alle kinderen van school kwamen langs lopen om me te feliciteren met een liedje, versje of cadeautje. Tevens was er voor alle ruim 400 kinderen een gebakje met mijn foto erop. Ik voelde me echt een beetje “Queen” Mary, niet alleen vanwege het “defilé”, maar ook vanwege de ondersteunende kop sterke thee van Bert.

2017

Natuurlijk wederom een heerlijke groep 7. Leuk stelletje! Dit jaar werd ik 63 en ik begon nu toch wel te merken dat ik geen 18 meer was. Vroeger liep ik vooraan mijn rij, nu liep ik achteraan en was ik blij als ik hen nog kon bijbenen. Ik draaide nog steeds alleen de groep en het werd allemaal toch wel wat veel: de werkdruk werd aardig voelbaar, niet zozeer geestelijk als wel lichamelijk.  Ik besloot dan ook dat ik met 64 jaar gebruik zou gaan maken van de keuze pensioen regeling. Dus nog iets meer dan een jaar werken en dan stoppen op 1 januari 2019. Natuurlijk is dat aardig inleveren qua geld, maar dat is dan nog altijd beter dan oververmoeid en gestresst te blijven rondlopen. Kinderen verdienen een jonge fitte juf.

2018

Mijn laatste werk jaar. Ik besloot dat ik dit laatste jaar geen eigen klas meer wilde draaien. Ik wilde graag dit laatste jaar wat quality time met kinderen doorbrengen en vroeg of ik Remedial Teaching op de gang mocht doen. Dan zou ik mijn loopbaan wat rustiger kunnen afsluiten, terwijl ik nog kon genieten van het pure lesgeven en de interactie met kinderen. Ik werd ingezet bij de prisma groep. In de prisma groep spreken de kinderen niet of nauwelijks Nederlands en het werd mijn taak om hen te laten rekenen. Aardige uitdaging, maar wat heb ik hiervan genoten.

Het werd echter niet zo’n rustig jaar als ik mij voorgesteld had, want het laatste half jaar werd ik twee keer in de week uitgezonden naar Merlijn, een school voor speciaal onderwijs, waar ik als specialist op het gebied van anderstaligen, met hun anderstaligen ging werken. In het begin zag ik er best tegenop, want het was

-nieuw, nog nooit gedaan.

-spannend, want ik had de laatste jaren alleen met (beginnende)  pubers gewerkt en hier zaten kinderen van de kleuterleeftijd   tussen.

-energie en initiatief vragend, want de methode van de Prisma was  niet gemaakt voor het speciaal onderwijs en vergde dus  aanpassingen.

Al snel werden echter de eerste resultaten merkbaar en verdween mijn aanvankelijke onzekerheid. Ook hier begon ik te genieten van het lesgeven en de kinderen. Wat een mooie afsluiting van mijn laatste werk jaar. Nog iets gedaan te hebben wat zo speciaal was.



In december 2018 begon het grote “afscheid”. De Mary Christmas weken.  Er was weer aardig wat tijd en energie ingestoken, vooral door Bert Mathijsen, onze conciërge. Elke dag een deurtje openmaken van een soort adventskalender en elke dag een klas bezoeken die dan iets voor mij gemaakt had. Ik ben eigenlijk best wel een bescheiden mens, dat haar werk graag en zo goed mogelijk probeert te doen.  Ik hoef niet zo nodig in de belangstelling te staan, daar houd ik niet zo van. Maar wat heeft iedereen toch ontzettend zijn best gedaan om mijn afscheid onvergetelijk te maken! Ik voelde mij echt gewaardeerd.  Bij deze nogmaals heel erg bedankt allemaal.

2019

Nu denken jullie misschien dat na het afscheid het zalig niets doen begon. Niet echt dus. Natuurlijk waren er de laatste jaren thuis heel veel klussen blijven liggen. De eerste maanden heb ik dus aan het opknappen en opruimen van mijn huis besteed. Het is nu augustus en de boel is redelijk op orde. Rest mij nu nog om alle kinderen en collega’s van de afgelopen jaren te bedanken voor alle vriendschap en gezelligheid. Jullie zullen altijd een plekje in mijn hart houden.

                                                          


                                                                  




                                                                      





       Liefs, Mary.



      

                                                                       jufmary@hotmail.com

TOT ZIENS!

Juli 2022

Met Helouise Wernars

samen heel wat klassen gedraaid!

Cocky Parlevliet

Met oud-leerling Ali Boussaboun